ერთი და იგივე ქალი ორჯერ. მარცხნივ, თეთრჩარჩოიან კედლის სარკეში, თმა კადრის მარჯვენა მხარეს აქვს გადავარცხნილი. მარჯვნივ ტელეფონის ეკრანი იმავე გამოსახულებას შებრუნებულად აჩვენებს.
  • განმარტება
  • სელფები

რატომ გამოიყურები ფოტოზე სხვანაირად, ვიდრე სარკეში

სარკეში სახე ჩვეულებრივად გამოიყურება, იმავე საღამოს გადაღებულ ფოტოზე კი რაღაც ისე არ არის. განსხვავება ოთხია: ფოტო სახეს სარკის საპირისპიროდ, სხვა მანძილიდან და ერთ მომენტში გაყინულს აჩვენებს, შენ კი მას იმ სახეს ადარებ, რომელიც გახსოვს.

1. სარკე მარცხენასა და მარჯვენას ადგილებს უცვლის

საკუთარ სახეს ძირითადად სარკიდან იცნობ. ყველა დანარჩენი მას მაგიდის მეორე მხრიდან იცნობს, ანუ პირიქით. ხალი, რომელიც შენს სარკეში სახის მარცხენა მხარესაა, იმ სახეზე, რომელსაც მეგობრები უყურებენ, მარჯვნივაა. ფოტო მათ ვერსიას გაჩვენებს.

სახეები სიმეტრიული რომ იყოს, ამას მნიშვნელობა არ ექნებოდა. ისინი თითქმის სიმეტრიულია, მაგრამ ზუსტად – არასდროს: ერთი წარბი ოდნავ მაღლაა, ან ღიმილი ერთ მხარეს იწევს. 2014 წლის კვლევამ ეს რიცხვით გამოხატა. მკვლევრებმა 100 ჯანმრთელი მოხალისე 3D-ში დაასკანერეს, თითოეული სკანი სარკისებურად შეაბრუნეს და ორიგინალს დაადეს. ორი ზედაპირი ერთმანეთს საშუალოდ 0,8 მმ-ით აცდა.

მილიმეტრზე ნაკლები თითქოს არაფერია. მაგრამ ამ სახეს მთელი ცხოვრება ყოველდღე უყურებ და იცი, რომელი წარბია მაღლა. ფოტოზე ის მეორე მხარესაა. სახე უფრო მრუდე არ გამხდარა. შებრუნება წვრილ განსხვავებებს მეორე მხარეს გადაიტანს და ახალს არაფერს ამატებს. სახე უჩვეულო გახდა, საკუთარ სახეზე კი უჩვეულო ადვილად აგერევა არასწორში.

უცნობს ეს პრობლემა არ აქვს. მას შენი სახის ნაცნობი ვერსია არ გააჩნია, რომ რამეს შეადაროს, ამიტომ ფოტოც და მისი სარკისებური გამოსახულებაც მისთვის უბრალოდ ორი ჩვეულებრივი სახეა. შეგიძლია ეს უცნობის ადგილიდან სცადო: ქვემოთ რვა სახეა, რომლებიც არასდროს გინახავს, თითოეული ორჯერ ნაჩვენები.

 

ამოიცანი სარკისებური ასლი

8 სახე, თითოეული ორჯერ ნაჩვენები. ერთი ასლი შებრუნებულია. აირჩიე ორიგინალი.

რვა სელფი ჩვენი მაგალითების ნაკრებიდან. „ორიგინალი“ ნიშნავს ფაილს იმ სახით, როგორც შენახულია, მეორე ასლი კი მისი სარკისებური გამოსახულებაა.

თუ უმეტესად ალალბედზე პასუხობდი, ეს მოსალოდნელი შედეგია. უცნობის სახეზე ორიგინალს სარკისებური გამოსახულებისგან თითქმის არაფერი ან სულაც არაფერი განასხვავებს, და ორივე ჩვეულებრივ სახედ ჩანს.

საკუთარი სახე სხვა ამბავია, და ფსიქოლოგები ამას 1977 წლიდან ამოწმებენ. იმ წელს სამმა მკვლევარმა მილუოკიში სტუდენტი ქალები გადაიღო და თითოეული ნეგატივი ორჯერ დაბეჭდა: ერთხელ ჩვეულებრივად, ერთხელ შებრუნებულად. შემდეგ თითოეულ ქალს ჰკითხეს, რომელი ანაბეჭდი უფრო მოსწონდა. დაახლოებით ორმა მესამედმა შებრუნებული აირჩია, ანუ სახე საკუთარი სარკიდან. ერთ კვლევაში ეს იყო 33-დან 21, მეორეში – 28-დან 20.

ამბავს ჩვეულებრივ ასე აგრძელებენ: მათ მეგობრებს ნამდვილი ანაბეჭდი ერჩივნათ. ეს ნახევარი უფრო მერყევია. მეგობრები და პარტნიორები მართლაც ნამდვილი ანაბეჭდისკენ იხრებოდნენ, მაგრამ იმ პირველ გამოკითხვაში არცერთი რიცხვი არ იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი. ორივე ნახევარი მხოლოდ 2010 წლის კვლევამ აჩვენა. 38 ზრდასრულიდან 27-ს საკუთარი სარკისებური გამოსახულება ერჩივნა, ხოლო სულ მცირე 29-ს – იმ კოლეგების ნამდვილი გამოსახულება, რომლებთანაც ერთი წელი ან მეტი ემუშავათ. ვინც სახეებს არ იცნობდა, არცერთ ვერსიას მნიშვნელოვან უპირატესობას არ ანიჭებდა. ტესტის დროს შენც ამ მდგომარეობაში იყავი.

ეს ტენდენციაა და არა კანონი. 2023 წლის კვლევაში 198 სტუდენტი საკუთარ ორიგინალ და შებრუნებულ ფოტოს შორის ირჩევდა. ჩვეულებრივი, პირდაპირ გადაღებული ფოტოს შემთხვევაში 59%-ს ორიგინალი ერჩივნა, 35%-ს – შებრუნებული.

TikTok-ის „Inverted“ ფილტრის მთელი ხრიკიც ეს არის. ფილტრი წინა კამერის სარკისებურ გადახედვას უკან აბრუნებს, ისე, როგორც სხვები გხედავენ. თუ მასში სახე მრუდე გეჩვენება, არაფერი გადაადგილებულა, შეიცვალა მხოლოდ ის, რომელ მხარესაა ყველაფერი. შენი ნაცნობები ამ ვერსიას წლებია უყურებენ.

2. სელფი ჩვეულებრივ სარკეზე ახლოსაა

მეორე განსხვავება მანძილია, და ის სურათზე სახის ფორმას ცვლის.

კამერა საგანს მით უფრო პატარას ხატავს, რაც უფრო შორსაა ის. ორჯერ შორს – ორჯერ პატარა. ეს სახის შიგნითაც მოქმედებს, რადგან ლინზასთან ყველაზე ახლოს ცხვირის წვერია, ყველაზე შორს კი – ყურები. ოთახის მეორე ბოლოდან მათ შორის სხვაობას თითქმის არ აქვს მნიშვნელობა. ხელგაწვდილ მანძილზე ის ცხვირამდე მანძილის დაახლოებით მეოთხედია, ამიტომ კამერა ცხვირს ყურებზე შესამჩნევად დიდს ხატავს. გადააადგილე სლაიდერი და ყურებს დააკვირდი.

მამაკაცის თავის 3D-სკანი, გადაღებული 45 სმ მანძილიდან
ლინზიდან ცხვირამდე
45 სმ
ლინზიდან ყურებამდე
56 სმ
ყურების მასშტაბი ცხვირთან შედარებით
80%

ნამდვილი თავის 3D-სკანი, 23 სმ სიმაღლის თავზე მასშტაბირებული და ვირტუალური პინჰოლ-კამერით თერთმეტი მანძილიდან გადაღებული. ყოველი კადრი სახის გარშემო ერთსა და იმავე 31 სმ-იან კვადრატს აჩვენებს, ისე, როგორც ფოტოგრაფი ავსებს კადრს ნებისმიერი მანძილიდან. სკანზე მამაკაცს თვალები დახუჭული აქვს. თავის სკანი: Lee Perry-Smith, CC BY 3.0.

სლაიდერის არითმეტიკა მოკლეა. ამ სკანზე ყურები ცხვირის წვერიდან დაახლოებით 11 სმ-ით უკანაა. თუ ლინზა ცხვირიდან 30 სმ-ზეა, ყურები 41 სმ-ზე აღმოჩნდება, ასე რომ, კამერა მათ ცხვირის მასშტაბის 73%-ით ხატავს. 2 მეტრზე დაიხიე და თანაფარდობა უკვე 200-ია 211-თან, ყურები კი 95%-ზეა.

ამ გამოთვლაში ლინზა არსად ჩანს. გრძელფოკუსიანი ლინზა პერსპექტივას არ ცვლის. ის ფოტოგრაფს საშუალებას აძლევს, ორი მეტრით უკან დადგეს და კადრი მაინც შეავსოს, საქმეს კი მანძილი აკეთებს. ამიტომ გირჩევენ პორტრეტის გადაღების გზამკვლევები გრძელფოკუსიანი ლინზით გადაღებას დაახლოებით 1,8–2,4 მეტრიდან. ლინზები და ტელეფონის პროგრამა სურათს სხვა მხრივაც ცვლის, მაგრამ პერსპექტივა მხოლოდ მანძილზეა დამოკიდებული.

მაშ, სად არის ამ სლაიდერზე სელფი და სად – სარკე? მკვლევრებმა, რომლებმაც სელფის გადაღებისას 58 ადამიანის მოძრაობა აღრიცხეს, დაადგინეს, რომ მედიანური მანძილი ცხვირიდან ტელეფონამდე 43–45 სმ იყო. სარკე იმაზე შორსაა, ვიდრე ჩანს, რადგან შენი ანარეკლი მინის უკან ზუსტად იმ მანძილზეა, რა მანძილზეც შენ მის წინ დგახარ. აბაზანის სარკიდან 50 სმ-ზე თუ დგახარ, საკუთარ სახეს დაახლოებით ერთი მეტრიდან უყურებ. სელფი ამის ნახევარზე ნაკლები მანძილიდან იღება.

მართლა ადიდებს სელფი ცხვირს 30%-ით?

შეიძლება წაგიკითხავს, რომ ადიდებს. რიცხვი ნამდვილია, მაგრამ ის გამოთვლიდან მოდის და არა ადამიანების ფოტოებიდან. რატგერსის უნივერსიტეტის 2018 წლის ნაშრომისთვის მკვლევრებმა საშუალო თავის გეომეტრიული მოდელი ააგეს. როცა კამერა 30 სმ-ზეა, მოდელის ცხვირი მამაკაცებში 30%-ით, ქალებში კი 29%-ით უფრო განიერია, ვიდრე უსასრულოდ შორს მდგარი კამერის შემთხვევაში. ამ სიგანეს მოდელი ყვრიმალების დონეზე სახის სიგანეს ადარებს. ყვრიმალებს ის წარბებიდან თავის სიგრძის ნახევრით, ანუ დაახლოებით 10 სმ-ით უკან ათავსებს. გამოდის, რომ ეს სლაიდერის იგივე არითმეტიკაა, ოღონდ ცხვირის წვერისა და ყურების ნაცვლად წარბებსა და ყვრიმალებზე გამოყენებული.

როცა მკვლევრებმა ნამდვილი ადამიანების ფოტოები გაზომეს, რიცხვები უფრო მცირე გამოვიდა, თანაც სხვა რამეს ზომავდნენ. 2022 წელს დალასელმა ჯგუფმა 30 მოხალისე გადაიღო: ტელეფონით 30 სმ-დან და სტუდიური კამერით 1,5 მ-დან. სელფებში ცხვირი 6,4%-ით უფრო გრძელი იყო, ცხვირის ფუძის სიგანე კი მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა. 2024 წლის კვლევამ, რომელშიც 12 ადამიანი მონაწილეობდა, აჩვენა, რომ 30 სმ-დან ტელეფონით გადაღებულ ფოტოებში სახის შუა ნაწილი ვერტიკალურად 12%-ით იყო გაწელილი, ისევ 1,5 მ-დან გადაღებულ ფოტოებთან შედარებით.

ეს ცვლილებები მცირე ჩანს. ადამიანის ამოცნობას კი ხელს მაინც უშლის. 2017 წლის ექსპერიმენტში ადამიანები ფოტოების წყვილებს უყურებდნენ და ამბობდნენ, ორივეზე ერთი ადამიანი იყო თუ არა. როცა ორივე ფოტო ერთი მანძილიდან იყო გადაღებული, ისინი, ვინც სახეებს არ იცნობდა, ერთი ადამიანის წყვილებს შემთხვევების 97%-ში სწორად ცნობდნენ. როცა ერთი ფოტო 32 სმ-დან იყო გადაღებული, მეორე კი 2,7 მ-დან – 69%-ში. ვინც სახეებს იცნობდა, 100%-თან ახლოს რჩებოდა. კამერა გადაადგილდა, და უცნობისთვის იგივე ადამიანი თითქმის ყოველ მესამე შემთხვევაში სხვა ვინმედ იქცა.

3. ფოტო ერთი მომენტია

მესამე განსხვავება დროა. სარკეში სახე მოძრაობს, და მას შენ ამოძრავებ. გამომეტყველებას ასწორებ, თავს იმ კუთხით ხრი, რომელიც მოგწონს, და უყურებ. ფოტო ამ მოძრაობიდან ერთ მომენტს იღებს, ასეთი მომენტების დიდი ნაწილი კი გამომეტყველებებს შორის ვარდება: ნახევრად დახუჭული თვალი, ორ ბგერას შორის გაჩერებული პირი, გვერდზე გაპარული მზერა.

ერთი და იმავე ქალის ექვსი უძრავი კადრი საუბრის დროს: ნახევრად დახუჭული თვალები, სიტყვის შუაში წინ გამოწეული ტუჩები, აწეული წარბები ღია პირით, გვერდზე გაპარული მზერა, სიცილი მოჭუტული თვალებით და მშვიდი ღიმილი დახურული პირით

ერთი ადამიანის საუბრის ექვსი მომენტი. კამერას ნებისმიერის დაჭერა შეუძლია.

მართლა უარესად გამოიყურება შემთხვევითი მომენტი, ვიდრე მოძრავი სახე? 2012 წელს ფსიქოლოგებმა ეს შეამოწმეს და შედეგს გაყინული სახის ეფექტი უწოდეს. მათ ინტერნეტიდან 20 მოლაპარაკე ადამიანის ვიდეო აიღეს, 40 ორწამიანი კლიპი ამოჭრეს და კლიპები 1200 კადრად დაშალეს. შემდეგ შემფასებლებმა კლიპებიცა და ცალკეული კადრებიც იმის მიხედვით შეაფასეს, რამდენად მომგებიანად გამოიყურებოდა მათში ადამიანი. იმ შედარებების 91%-ში, რომლებიც ფრედ არ დასრულებულა, კადრმა იმ კლიპთან წააგო, საიდანაც იყო ამოღებული. შემფასებელთა ახალ ჯგუფთან იმავე სახეებმა მიმზიდველობაში ვიდეოს სახით 7-დან 4,6 ქულა მიიღო, უძრავი კადრების სახით – 3,9.

ორი რამის გამო ეს ბოლო სიტყვა არ არის. პირველ ექსპერიმენტში მხოლოდ შვიდი შემფასებელი იყო. კადრები კი მეტყველების შემთხვევითი მომენტები იყო. როცა სხვა ჯგუფმა 60 მამაკაცის ვიდეოები ისეთ უძრავ კადრებს შეადარა, რომლებიც ისე შეარჩიეს, რომ ნეიტრალურად და ბუნებრივად გამოიყურებოდეს, საშუალო შეფასებები მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა. ანუ შემთხვევითი კადრი, როგორც წესი, მოძრავ სახეზე უარესად გამოიყურება, კარგად შერჩეული კი – არა აუცილებლად. ეს კარგი ამბავია, რადგან შერჩევა შენ შეგიძლია.

მოძრაობის გარეშეც კი ერთი ადამიანის ორი ფოტო შეიძლება ორ სხვადასხვა ადამიანს ჰგავდეს. 2011 წელს მკვლევრებმა ინტერნეტიდან 40 ფოტო შეაგროვეს, ორი ნიდერლანდელი ტელეწამყვანის ოც-ოცი ფოტო, და ბრიტანელ მოხალისეებს, რომლებიც არცერთს არ იცნობდნენ, სთხოვეს, ფოტოები დასტებად დაეხარისხებინათ: თითო ადამიანზე თითო დასტა. სწორი პასუხი ორი დასტა იყო. მედიანა 7,5 გამოვიდა, ყველაზე ხშირი პასუხი კი – ცხრა. ნიდერლანდელმა მოხალისეებმა, რომლებიც წამყვანებს იცნობდნენ, უმეტესად ორი დასტა გააკეთეს. შენი ნებისმიერი ცალკეული ფოტო ერთი შემთხვევითი ნიმუშია ასეთი ფართო გაბნევიდან.

4. ფოტოს იმ სახეს ადარებ, რომელიც გახსოვს

ბოლო განსხვავება საერთოდ არ არის ფოტოში. რომ გადაწყვიტო, შენი ფოტო არასწორად გამოიყურება, ის რაღაცას უნდა შეადარო. ეს რაღაც საკუთარ სახეზე შენი წარმოდგენაა. არსებობს მონაცემები, რომ ეს წარმოდგენა ოდნავ შელამაზებულია.

2008 წელს ნიკოლას ეპლიმ და ერინ უიტჩერჩმა სტუდენტები გადაიღეს და თითოეული ფოტოს ვერსიების რიგი შექმნეს. ზოგი ვერსია 10%-იანი ნაბიჯებით მიმზიდველი სახეების შერწყმულ გამოსახულებას იყო მიმსგავსებული, ზოგი კი – არამიმზიდველ სახეს. მოგვიანებით თითოეული სტუდენტი ამ რიგს ხედავდა და ნამდვილი ფოტოს პოვნას ცდილობდა. საშუალოდ ისინი მიმზიდველი ბოლოსკენ გადაწეულ ვერსიას ირჩევდნენ: ერთ ექსპერიმენტში 6%-ით, ორ სხვაში – 12%-ითა და 13%-ით. მეგობრის სახეზეც თითქმის იგივე გააკეთეს, უცნობის სახეზე კი მნიშვნელოვანი გადახრა არ გამოჩენილა.

თუ ეს კვლევა სადმე ციტირებული გინახავს, ალბათ 20%-იანი ციფრით. ეს იყო ის ერთი ვერსია, რომელმაც ერთ ექსპერიმენტში ყველაზე მაღალი შეფასება „ეს მე ვარ“ მიიღო, და არა საშუალო არჩევანი. ამ ექსპერიმენტის წინასწარ დარეგისტრირებული გამეორებაც ვერ ვიპოვეთ. ყველაზე ახლო დასტური 2019 წლის კვლევაა, რომელშიც ადამიანები საკუთარი სახის ცხრა ვერსიიდან ირჩევდნენ. ვერსიები ნაბიჯ-ნაბიჯ უფრო მიმზიდველი ან ნაკლებად მიმზიდველი ხდებოდა, და მონაწილეებმა ისევ ოდნავ მიმზიდველი აირჩიეს.

ასე რომ, ზუსტი ფოტო შეიძლება შენს თავში არსებულ ოდნავ უკეთეს სახესთან აგებდეს. ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა ფოტო, რომელიც არ მოგწონს, ზუსტია. თუ შეგიძლია მიუთითო, რა არის სურათში არასწორი, ეს კვლევები იმის საბაბი არ არის, რომ თავი საპირისპიროში დაირწმუნო.

სარკე თუ კამერა: რომელია ზუსტი?

არცერთი. სარკე შენს სახეს მოძრაობაში აჩვენებს, ოღონდ მარცხენა და მარჯვენა ადგილებშეცვლილია. შეუბრუნებელ ფოტოზე მარცხენა და მარჯვენა ისეა, როგორც სხვები ხედავენ, მაგრამ მოძრაობა არ არის. თანაც თითოეული სახეს თავისი მანძილიდან აჩვენებს.

უფრო სასარგებლო კითხვაა, რომელი ხედია ყველაზე ახლოს იმასთან, რასაც სხვა ადამიანი ხედავს. ავიღოთ ერთი ჩვეულებრივი შემთხვევა: ვიღაც მაგიდის მეორე მხარეს ზის. ის შენს სახეს შეუბრუნებლად, მოძრაობაში და დაახლოებით ერთი მეტრიდან ხედავს. ცხრილი შენი სახის გავრცელებულ ხედებს ამ სამი ნიშნით ამოწმებს. სახე, რომელიც გახსოვს, ცხრილში არ არის, რადგან ის შენ გეკუთვნის და არა რომელიმე ხედს.

სარკემარცხენა და მარჯვენასარკისებურისაიდან ჩანსმინამდე მანძილის ორმაგიდანმოძრაობამოძრაობს
სელფი ეკრანზე, გადაღებამდემარცხენა და მარჯვენასარკისებურისაიდან ჩანსხელგაწვდილი მანძილიდან, დაახლოებით 45 სმმოძრაობამოძრაობს
შენახული სელფიმარცხენა და მარჯვენაირჩევა კამერის აპშისაიდან ჩანსხელგაწვდილი მანძილიდან, დაახლოებით 45 სმმოძრაობაერთი კადრი
სხვის გადაღებული ფოტომარცხენა და მარჯვენაროგორც სხვები ხედავენსაიდან ჩანსიქიდან, სადაც გადამღები იდგამოძრაობაერთი კადრი
შენი საკუთარი ფანჯარა ვიდეოზარშიმარცხენა და მარჯვენასარკისებური, თუ არ გამორთესაიდან ჩანსიქიდან, სადაც ვებკამერაამოძრაობამოძრაობს
რასაც ზარის სხვა მონაწილეები ხედავენმარცხენა და მარჯვენაროგორც სხვები ხედავენსაიდან ჩანსიქიდან, სადაც ვებკამერაამოძრაობამოძრაობს
ვიდეო, რომელიც სხვამ გადაგიღომარცხენა და მარჯვენაროგორც სხვები ხედავენსაიდან ჩანსიქიდან, სადაც გადამღები იდგამოძრაობამოძრაობს
შენ, მაგიდის მეორე მხარეს მჯდომი ადამიანის თვალითმარცხენა და მარჯვენაროგორც სხვები ხედავენსაიდან ჩანსდაახლოებით ერთი მეტრიდან, მანძილი იცვლებამოძრაობამოძრაობს

მწვანით ის უჯრებია მონიშნული, რომლებიც ემთხვევა იმას, რასაც მაგიდის მეორე მხარეს მჯდომი ადამიანი ხედავს.

არცერთი სტრიქონი არ არის შენი ნამდვილი სახე. ბოლო სტრიქონი უბრალოდ მისი ყოველდღიური ხედია. ვიდეო, რომელსაც სხვა დაახლოებით ერთი მეტრიდან იღებს, მას სამივე სვეტში ემთხვევა. სარკე, ნახევარი მეტრიდან, მხოლოდ მარცხენა-მარჯვენათი განსხვავდება. შენახული სელფი მანძილითა და იმით განსხვავდება, რომ ერთი კადრია, ხოლო თუ ტელეფონი მას სარკისებურად ინახავს, მარცხენა-მარჯვენათიც. ეკრანზე სელფის გადახედვა მარცხენა-მარჯვენათი და მანძილით განსხვავდება.

ორი სტრიქონი პარამეტრზეა დამოკიდებული, და ღირს იცოდე, შენთან როგორ არის დაყენებული. iPhone წინა კამერის გადახედვას სარკისებურად აჩვენებს, ფოტოს კი პირიქით ინახავს, თუ კამერის პარამეტრებში „Mirror Front Camera“ (წინა კამერის სარკისებური რეჟიმი) ჩართული არ არის. Pixel-ის ტელეფონებში იმავე გადამრთველს „Save selfie as previewed“ ჰქვია, Galaxy-ში – „Save selfies as previewed“ (სელფის შენახვა ისე, როგორც გადახედვაში ჩანს); ქართულენოვან მენიუში სახელი შეიძლება ნათარგმნი იყოს. ამიტომ, თუ გეჩვენება, რომ სელფი გადაღების მომენტში ბრუნდება, მართლა ბრუნდება. ეკრანმა სარკისებური ვერსია გაჩვენა, გალერეამ კი მეორე შეინახა.

ვიდეოზარები იმავეს ჩვეულებრივი ვებკამერით აკეთებს. Zoom-ის პარამეტრი „Mirror my video“ (ჩემი ვიდეოს სარკისებური ჩვენება) მხოლოდ შენს საკუთარ ხედს ცვლის. Teams-ის დესკტოპ-აპლიკაცია შენს ვიდეოს შენთვის სარკისებურად აჩვენებს, თუ ამას არ გამორთავ, და ეს პარამეტრი არ ცვლის იმას, რასაც სხვები იღებენ. Meet შენს საკუთარ ხედს სარკისებურად აჩვენებს, ყველა დანარჩენს კი შენს ვიდეოს შეუბრუნებლად უჩვენებს.

რა შეცვალო ფოტოს გადაღებისას

სახეს, რომელიც გახსოვს, ვერ შეცვლი, მაგრამ დანარჩენი სამი განსხვავება შენს ხელშია. ეს იმ შემთხვევებისთვისაა, როცა ფოტო გჭირდება. როგორც კი რამდენიმე გამოსადეგი დაგიგროვდება, გაჩერდი.

  • უკან დაიხიე. მანძილის გამოსწორება ყველაზე ადვილია. ტელეფონი მეტრანახევრის მოშორებით დააყრდნე ან ვინმეს მიეცი, უკანა კამერა გამოიყენე და კადრი მერე ამოჭერი. ამოჭრა უსაფრთხოა, რადგან ამოჭრილი ფოტო იმ მანძილის პროპორციებს ინარჩუნებს, საიდანაც გადაიღეს. როგორ მოაწყო ეს ყველაფერი, ჩვენს ტელეფონით პორტრეტის გზამკვლევშია.
  • ერთ ჯერზე ოციოდე კადრი გადაიღე და გაჩერდი. ერთი კადრი ერთი მომენტია, გაყინული სახის ეფექტის მიხედვით კი შემთხვევითი მომენტი, როგორც წესი, მოძრავ სახეზე დაბალ შეფასებას იღებს. ოცი კადრი არჩევანს გაძლევს. რიცხვი ჩვენია და არა რომელიმე კვლევის.
  • იცოდე, როგორ ინახავს შენი ტელეფონი. თუ ის სელფებს ისე ინახავს, როგორც გადახედვაში ჩანს, ყოველი სელფი, რომელსაც აგზავნი, სარკისებური ვერსიაა. შენ სწორედ მას ხარ მიჩვეული, მაგრამ ნაცნობები მას უჩვეულო მხრიდან ხედავენ, შენს უკან ნებისმიერი წარწერა კი უკუღმა გამოდის.

ვინ უნდა აირჩიოს შენი ფოტო?

არსებობს კვლევების მეორე ჯგუფიც, რომელშიც სარკე საერთოდ არ არის ნახსენები. ის მარტივ კითხვას სვამდა: ვინ ირჩევს ადამიანის უკეთეს ფოტოებს – თავად ეს ადამიანი თუ უცნობი?

პირველ კვლევაში, რომელიც ახალი სამხრეთი უელსის უნივერსიტეტში ჩატარდა, სტუდენტებმა Facebook-ის საკუთარი ფოტოები იმის მიხედვით დაალაგეს, რამდენად ჰგავდა თითოეული მათ. იგივე ფოტოები დაალაგეს უცნობებმაც, რომლებსაც სტუდენტი მხოლოდ ცოტა ხნით ჰყავდათ ნანახი. შემდეგ მესამე ჯგუფი ცდილობდა, პირველ ადგილზე გასული ფოტოებით ადამიანი ამოეცნო. უცნობების არჩეულ ფოტოებზე მათ ეს უკეთ გამოსდიოდათ, ვიდრე სტუდენტების არჩეულზე. რამდენიმე უცნობის შეფასება რომ გაასაშუალოეს, შედეგი კიდევ უფრო გაუმჯობესდა.

მეორე მსგავსებას კი არა, შთაბეჭდილებას ეხებოდა. მასში 102 სტუდენტმა თორმეტ-თორმეტი ფოტო წარადგინა და შეაფასა, რა ალბათობით გამოიყენებდა თითოეულს სოციალური ქსელის, გაცნობის აპის ან პროფესიულ პროფილზე. თითოეული სტუდენტისთვის იგივე გააკეთა უცნობმაც. შემდეგ არჩეული ფოტოები რამდენიმე ასეულმა ონლაინ შემფასებელმა შეაფასა. უცნობების არჩევანმა უკეთესი პირველი შთაბეჭდილება მოახდინა. შემფასებლებს ეს ადამიანები უფრო სანდოდ და უფრო კომპეტენტურად ეჩვენათ. მიმზიდველობაში განსხვავება მნიშვნელოვანი არ იყო.

მესამე კვლევამ, ტორონტოდან, მონათესავე სხვაობა აჩვენა. ვინც სელფებს ხშირად იღებდა, საკუთარ სელფს იმ ფოტოზე მაღლა აფასებდა, რომელიც ექსპერიმენტატორმა გადაუღო. გარეშე შემფასებლები – არა.

რატომ ირჩევს უცნობი უკეთ? კვლევები ამას არ ამბობს, და ოთხი განსხვავება მათ არ შეუმოწმებიათ. ეს განსხვავებები ერთ-ერთი სარწმუნო ახსნაა. საკუთარ ფოტოს იმ სახეს ადარებ, რომელიც სარკისებურია, მოძრაობს, სხვა მანძილიდან ჩანს და ოდნავ უკეთესად გახსოვს, უცნობს კი აქედან არაფერი უშლის ხელს. ის, რასაც კვლევები მართლა აჩვენებს, უფრო ვიწროა. როცა ფოტოს უცნობები აფასებენ, სხვისმა არჩევანმა მფლობელის არჩევანს აჯობა.

აი, როგორ გამოვიყენებდით ამას ჩვენ. ეს იმაზე შორს მიდის, რაც გაიზომა.

  1. გადაწყვიტე, რისთვის არის ფოტო. ამოცნობა და პირველი შთაბეჭდილება სხვადასხვა ამოცანაა. მეორე კვლევაში ადამიანები სხვადასხვა ტიპის პროფილისთვის სხვადასხვა ფოტოს ირჩევდნენ.
  2. შეარჩიე ის ფოტოები, რომელთა გამოყენებაზეც თანახმა ხარ. ვეტოს უფლება შენ გრჩება.
  3. ჰკითხე ორ-სამ ადამიანს. პირველ კვლევაში ადამიანები ცუდად თანხმდებოდნენ, რომელი ფოტო ჰგავდა ადამიანს ყველაზე მეტად, ამიტომ ერთი აზრი საკმარისი არ არის. მსგავსებაზე მათ ჰკითხე, ვისაც უნახავხარ. პირველ შთაბეჭდილებაზე – მათ, ვინც არ გიცნობს, რადგან ისინი აუდიტორიასთან უფრო ახლოს არიან.
  4. ამოცანაზე ჰკითხე. „რომელი მგავს ყველაზე მეტად?“ ან „რომელი გაგიჩენს ჩემთან მუშაობის სურვილს?“ უფრო სასარგებლო პასუხს იძლევა, ვიდრე „რომელია საუკეთესო?“

რა უნდა შეძლოს არჩეულმა ფოტომ მინიატურის ზომაზე, ჩვენს LinkedIn-ის პროფილის ფოტოს გზამკვლევშია.

რა შუაშია აქ AI პორტრეტები

ჩვენ სელფებიდან AI პორტრეტებს ვქმნით, ამიტომ ეს ყველაფერი ჩვენს პროდუქტსაც ეხება. როცა მომხმარებელი ამბობს, „ეს მე არ მგავს“, ორი შესაძლო მიზეზი არსებობს, და ისინი ერთმანეთისგან უნდა გაირჩეს.

პირველი ყველაფერი ისაა, რაც ზემოთ წერია. პორტრეტი ერთი კადრია. ამ პოსტისთვის სელფისა და პორტრეტის შვიდი წყვილი შევამოწმეთ, და არცერთში პორტრეტი შებრუნებული არ გამოსულა. შვიდი წყვილი გარანტია არ არის, მაგრამ სადაც ეს ასეა, შეუბრუნებელი სელფებიდან შექმნილი პორტრეტი შენს სახეს იმ მხრიდან აჩვენებს, რომელსაც ნაკლებად ხარ მიჩვეული.

მეორე მიზეზი მოდელია. გენერირებული ფოტო შეიძლება ისე გაფუჭდეს, როგორც ვერცერთი სარკე თუ კამერა ვერ გააფუჭებს. გამოსახულების მოდელს სახის შეცვლა შეუძლია. მას შეუძლია ყბა უფრო კვადრატული გახადოს, ცხვირი – უფრო სწორი, სახე კი რამდენიმე წლით გააახალგაზრდაოს, და შედეგად სხვა ადამიანის მომხიბვლელი ფოტო გამოდის. ჩვენ ამას მსგავსების აცდენას ვუწოდებთ, და ეს გამოსახულების დეფექტია.

ორივე შეიძლება ერთსა და იმავე სურათში იყოს, და მათი გარჩევა ყოველთვის ვერ ხერხდება. პირველში სხვისი აზრი გშველის. ვინც გიცნობს, გეტყვის, ხედავს თუ არა ფოტოში შენ, თუმცა მისი „კი“ აცდენას არ გამორიცხავს. აცდენის საპოვნელად პორტრეტი შენს ერთზე მეტ ფოტოს შეადარე და გაითვალისწინე, რას უშვრება ყბას ან ცხვირს მანძილი, კუთხე და შუქი. კამერის მანძილი ხალს ადგილს არ უცვლის და სახეს ათ წელს არ აკლებს.

და პორტრეტის დასაწუნებლად არაფრის დამტკიცება არ გჭირდება. თუ შენი აზრით ის შენ არ გგავს, ეს საკმარისი მიზეზია, რომ არ გამოიყენო.

ამ სელფიდან გენერირებული AI პორტრეტი: იგივე ქალი მუქ ლურჯ პიჯაკსა და კრემისფერ ზედატანში, კრემისფერ სტუდიურ ფონზე, თმა იმავე მხარეს აქვს გადავარცხნილი

სელფი და პორტრეტი, რომელიც მისგან Close Enough-მა დააგენერირა. ამ წყვილში სამოსი, შუქი და ფონი ახალია, თმა იმავე მხარეს ეშვება, ხალები კი სახის იმავე მხარეებზეა.

აი, რას ვაკეთებთ ამისთვის ჩვენი მხრიდან. ფასიან შეკვეთებში ატვირთვის შემოწმება გაფრთხილებს, როცა სახე ფოტოს მოკლე გვერდის 55%-ზე განიერია ან 80%-ზე მაღალი: „შენი სახე ძალიან ახლოსაა კამერასთან.“ ის კადრირებას ზომავს და არა მანძილს, და შეგიძლია ეს გაფრთხილება არ გაითვალისწინო. ერთი შეკვეთა 24 პორტრეტს აბრუნებს, ასე რომ, ზოგის დაწუნების ადგილი გრჩება. თანხას კი მაშინ ვაბრუნებთ, როცა სამი პირობა სრულდება: შედეგები შენ არ გგავს, 24-დან არცერთი არ გამოდგება და სელფები გაიდლაინებს მიჰყვებოდა. მოგვწერე ყიდვიდან 14 დღის განმავლობაში.

რას ვერ გეტყვის ეს პოსტი

  • რამდენად მნიშვნელოვანია თითოეული განსხვავება. აქ მოყვანილი არცერთი კვლევა ამ ოთხს ერთმანეთისგან არ აცალკევებს. თითოეული ერთ-ერთს სწავლობდა, სხვადასხვა ადამიანებზე და სხვადასხვა დავალებით.
  • ვრცელდება თუ არა ეს ფსიქოლოგია ყველაზე. გეომეტრია ნებისმიერი კამერისთვის სწორია. უპირატესობის, მეხსიერებისა და ფოტოს არჩევის შესახებ დასკვნები კი უმეტესად რამდენიმე ათეულ სტუდენტს ეყრდნობა თითო კვლევაში. 1977 წლის კვლევაში მხოლოდ ქალები გადაიღეს, რამდენიმე დასკვნის დამოუკიდებელი გამეორება კი ვერ ვიპოვეთ.
  • შენი საკუთარი პროპორციები. სლაიდერი ერთ დასკანერებულ თავს იყენებს, რომელიც 23 სმ სიმაღლის თავზეა მასშტაბირებული. შენი თავი სხვაა.
  • ერთი შედეგის ზომა. ახალი სამხრეთი უელსის პირველი კვლევიდან მხოლოდ გამოქვეყნებული რეზიუმეს წაკითხვა შევძელით, რომელშიც ეფექტის მიმართულება წერია, რიცხვი კი არა. მისი პროცედურის ჩვენეული აღწერა უნივერსიტეტის მიმოხილვას ეყრდნობა.
  • ჩვენი პოზიცია. ჩვენ პორტრეტებს ვყიდით, და „სხვასაც ჰკითხე, გგავს თუ არა“ მოსახერხებელი დასკვნაა კომპანიისთვის, რომლის მომხმარებლებიც ხანდახან ამბობენ, რომ არ ჰგავს.

სამი რამ, რასაც „ამ ფოტოზე რაღაც ისე არ არის“ შეიძლება ნიშნავდეს

ასე რომ, როცა შენი ფოტო არასწორად გამოიყურება, ეს სამიდან ერთ-ერთია.

შეიძლება ეს შენი სახის უჩვეულო ხედი იყოს: შეუბრუნებელი, სხვა მანძილიდან, შემთხვევით მომენტში დაჭერილი. აქ ოთხი განსხვავება მოქმედებს, და ამას უმეტესად შენ ამჩნევ.

შეიძლება გამოსახულებამ შენი სახე შეცვალა. გენერირებულ ფოტოს ეს შეუძლია, კამერას – არა. ეს გამოსახულების ხარვეზია, და მისი დაწუნება არაფრის დამტკიცების გარეშე შეგიძლია.

ან ფოტო ზუსტია, მაგრამ თავისი ამოცანისთვის მაინც არ გამოდგება. ეს ის შემთხვევაა, როცა ორ კვლევაში სხვისმა არჩევანმა მფლობელის არჩევანს აჯობა. ვინმეს ჰკითხე.

ხშირად დასმული კითხვები

რომელია უფრო ზუსტი – სარკე თუ კამერა?

არცერთი. სარკე მარცხენასა და მარჯვენას ადგილებს უცვლის და სახეს მინამდე მანძილის ორმაგიდან აჩვენებს. კამერა მარცხენასა და მარჯვენას ისე ტოვებს, როგორც სხვები ხედავენ, თუ სელფებს სარკისებურად არ ინახავს, და სახეს იქიდან აჩვენებს, სადაც კამერა იყო. დაახლოებით ერთი მეტრიდან გადაღებული შეუბრუნებელი ფოტო ახლოსაა იმასთან, რასაც მაგიდის მეორე მხარეს მჯდომი ადამიანი ხედავს.

სხვები შებრუნებულს მხედავენ?

კი, იმ გაგებით, რომ ისინი იმ ორიენტაციას ხედავენ, რომელსაც „Inverted“ ფილტრი აჩვენებს, და ყოველთვის ასე ხედავდნენ. ფილტრი ასიმეტრიას არ ამატებს. ის შენს სახეს იმ ორიენტაციით აჩვენებს, რომელსაც მიჩვეული არ ხარ. 2021 წლის ექსპერიმენტში 30 ადამიანმა ჩვეულებრივ სარკეში და ისეთ სარკეში ჩაიხედა, რომელიც გამოსახულებას არ აბრუნებს, და 73%-მა მეორეში საკუთარი სახე ნაკლებად სიმეტრიულად მიიჩნია. სახე იგივე იყო.

რატომ ჩანს ჩემი სახე ფოტოებზე მრუდედ?

ყველა სახე ოდნავ ასიმეტრიულია. 100 ჯანმრთელი მოხალისის 3D-კვლევაში სახესა და მის სარკისებურ გამოსახულებას შორის საშუალო აცდენა 0,8 მმ იყო (საშუალო კვადრატული მნიშვნელობა). საშუალო ვერ გეტყვის, რამდენად განსხვავდება შენი. ფოტო იმავე ასიმეტრიას აჩვენებს, რასაც სარკე, ოღონდ მეორე მხარეს. თუ სახე არათანაბრად მხოლოდ ფოტოებზე ან „Inverted“ ფილტრში გეჩვენება, ერთ-ერთი ახსნა უჩვეულო ორიენტაციაა.

რომელი კამერა აჩვენებს, როგორ მხედავენ სხვები – წინა თუ უკანა?

უკანა კამერა, და წინაც, თუ მისი ფოტოები სარკისებურად არ ინახება. მანძილსაც აქვს მნიშვნელობა. უკანა კამერა ხშირად უფრო შორსაა, რადგან ტელეფონი სხვას უჭირავს.

თუ ფოტოებზე ცუდად გამოვიყურები, ცხოვრებაშიც ცუდად გამოვიყურები?

ცუდი ფოტო ამას არ ამტკიცებს. ფოტო ერთი მომენტია, ერთი მანძილიდან, ერთ შუქზე, ერთ ექსპერიმენტში კი შემფასებლებმა შემთხვევით უძრავ კადრებს უფრო დაბალი ქულა მისცეს, ვიდრე იმავე სახეს მოძრაობაში. აქ მოყვანილი კვლევები სხვა ადამიანების ფოტოებსა და კლიპებს აფასებდა, და არცერთი ვერ იტყვის, როგორ გამოიყურება კონკრეტული ადამიანი. შენ გარშემო მყოფები მოძრავ სახეს ხედავენ.

რატომ გამოვიყურები ცუდად ფოტოებზე, რომლებსაც სხვები მიღებენ?

სხვის გადაღებული ფოტოები ჩვეულებრივ შეუბრუნებელია, ანუ იმ ორიენტაციას აჩვენებს, რომელსაც ყველაზე ნაკლებად ხარ მიჩვეული. მომენტს სხვა ირჩევს, შუქსა და კუთხეს კი შენთვის არავინ აწყობს. ზემოდან დაცემული შუქი თვალქვეშა ჩრდილებს აღრმავებს, თვალის დონეზე დაბლა მდგარი კამერა კი ნიკაპს მეტად აჩენს. მანძილი ხშირად ასეთი ფოტოების მხარესაა. ორიოდე მეტრიდან პროპორციები პორტრეტისაა.

რატომ ჩანს ცხვირი სელფებში დიდი?

იმიტომ, რომ ტელეფონი ახლოსაა. ზემოთ ნაჩვენებ თავის სკანზე 30 სმ-ზე მდგარი კამერა ყურებს ცხვირის წვერის მასშტაბის 73%-ით ხატავს, ამიტომ მათ გვერდით ცხვირი დიდი ჩანს. 2 მეტრიდან ყურები 95%-ზეა. ტელეფონი უფრო შორს დაიჭირე, ან უკანა კამერით მოშორებით გადაიღე და კადრი ამოჭერი.

რატომ გამოვიყურები სხვანაირად Zoom-სა და სხვა ვიდეოზარებში?

შენი საკუთარი ფანჯარა ჩვეულებრივ სარკისებურია, ვებკამერა ხშირად იმაზე ახლოსაა, ვიდრე ადამიანი დაჯდებოდა, ლეპტოპის კამერა კი თვალის დონის ქვემოდან ზემოთ იყურება. ზარის სხვა მონაწილეები იმავე მანძილსა და კუთხეს იღებენ, ოღონდ შეუბრუნებლად.

შეიძლება ადამიანი მიმზიდველი იყოს, მაგრამ არა ფოტოგენური?

კი. წარუმატებელი უძრავი კადრი არ წყვეტს, როგორ გამოიყურება სახე მოძრაობაში. შემფასებლებმა შემთხვევით კადრებს უფრო დაბალი ქულა მისცეს, ვიდრე კლიპს, საიდანაც ისინი იყო ამოღებული. 60 მამაკაცის ვიდეოების კვლევაში უძრავი კადრები ისე შეარჩიეს, რომ ნეიტრალურად გამოიყურებოდეს, და მათი შეფასებები ვიდეოების შეფასებებისგან მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა.

როგორ ვნახო, როგორ გამოვიყურები სხვებისთვის?

ყველაზე ახლოს მოკლე ვიდეოა, რომელშიც ლაპარაკობ და რომელსაც სხვა იღებს დაახლოებით ერთი მეტრიდან, თვალის დონესთან ახლოს. ის ერთ ხედვის წერტილს აჩვენებს, ერთ კონკრეტულ დღეს.